Vierde viert victorie bij Vridos

Verrassend snel in het nieuwe jaar wordt het vierde jeugdteam ten strijde getrommeld bij Vridos: 6 januari, in het staartje van de kerstvakantie, en nog wel om 9 uur 's morgens. Die probeerden ons denk ik in de trainingsopbouw te verrassen ! Gelukkig sloeg Judith tijdig alarm (ze heeft weer de minicompetitie op de rails staan, een vet compliment waard !) en zo kon nog een oplossing gezocht worden voor Rolin zijn vorstverlet. Bij het ochtendkrieken op de zesde staan Patrick, Lart, Martijn (V) en Rowan (A) nog wat slaperig en bibberend in een druilerig regentje in Giessenburg, samen met drie vaders.

In Giessenburg is het altijd heel gezellig. Arjan Slob regelt daar de jeugd, en ook de hele minicompetitie voor alle deelnemende teams (weer een vet compliment), en de schrijver van dit verhaal heeft daar in het grijze verleden nog marathonpartijen tegen gespeeld, dus dat is altijd een leuk weerzien.

Vorig jaar had ongeveer hetzelfde Selectateam nog flink verloren bij Vridos, waar ook behoorlijk serieus getraind wordt bij de jeugd. De jongens zijn allemaal wel wat gegroeid maar dat geldt natuurlijk ook voor de tegenstander. Daar draven vandaag wel wat dames op, maar die zijn in deze leeftijdsklasse meestal behoorlijk wat langer-breder-zwaarder. We hullen ons in de versgestreken teamshirts, maar het blijkt dat Rowan nog steeds niet genoeg is gegroeid voor zijn S-je, dus die gaat maar voor het ouwe blauwe clubtenue.

De mannen bespreken de taktiek, en stellen sluw de kleinste op als eerste, Rowan gaat een kop-grotere breedgeschouderde hardslaande opponent bestrijden. In het begin gaat het gelijk op, maar met taktisch spel haalt Rowan het uiteindelijk met 18 en 12. Lart is nummer twee, ook hij moet tegen een oudere en ervaren tegenstander, en dat blijkt toch moeilijk: net niet, we staan op 2-2. Patrick gaat dan de eerste dame bestrijden. Natuurlijk is Pat een heer, maar natuurlijk ook weer niet te erg. Hij schroomt niet om zich, af en toe stevig smashend, een weg naar een solide overwinning te slaan. En hij komt er helemaal niet meer aan toe om boos op zichzelf te worden, klasse ! Martijn is nummer 4, en treft een dame, maar wel een pittige tante. Dat lukt dus net niet. Na de enkels is het gelijk, 4-4. Dat was vorig jaar heel anders (1-7 geloof ik).

En dan de dubbels. In het verleden van onze kant meestal een soort volksdansen met weinig punten, maar nu kun je merken dat de heren elkaar aanvullen, en technisch inmiddels wat tijd hebben om na te denken over de juiste positie en de juiste plek om heen te slaan. Laten we het niet te opschepperig maken: alle games worden gewonnen: Patrick met Rowan, Martijn met Lart, Patrick met Lart, en Rowan met Martijn. En dus eindigen we op 12-4 !! Gelukkig is er de vader van Lart ter plaatse met een professioneel fotokanon om dit vast te leggen, het bewijsmateriaal treft de ongelovige lezer hierbij aan. De vaders drinken nog een bak koffie, de jongens kiezen op deze kille morgen voor een ijsje (hoe komen ze erbij, ik zou voor een bak erwtensoep of zo gaan), en om 12 uur staan we weer buiten. Bravo, Hoera, even trots melden bij de trainer komende dinsdag, en dan op naar de volgende !!

Eric Appelman